آکادمی پیانو سولیست | زندگینامه یوهانس برامس
زندگینامه یوهانس برامس، زندگینامه برامس، برامس و شومان
زندگینامه یوهانس برامس، بیوگرافی برامس، یوهانس برامس، رابرت شومان، روبرت شومان، کلارا شومان، تاریخ موسیقی
16937
rtl,post-template-default,single,single-post,postid-16937,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-16.1,qode-theme-bridge,wpb-js-composer js-comp-ver-5.4.7,vc_responsive

زندگینامه یوهانس برامس

زندگینامه یوهانس برامس

یوهانس برامس (1897 1833)

یوهانس برامس (1897-1833) آهنگساز و پیانیست آلمانی و از آهنگسازان برجسته دوره رمانتیک به شمار می رود. از جمله شناخته شده ترین قطعات وی می توان به اورتور جشنواره (فستیوال) آکادمیک و رکوئیم آلمانی اشاره کرد.

برامس در سن هشت سالگی پیانو را آموخت و در11 سالگی یک سونات پیانو را بصورت بداهه نواخت، در 13 سالگی تئوری موسیقی و آهنگسازی را فرا گرفت و در 14 سالگی اولین کنسرت عمومی خود را برگزار کرد.

در سال 1850 برامس با ویولونیست مجارستانی ادوارد رمنی که پناهده بود آشنا شد  و از طریق او با موسیقی و سبک کولی و مجار آشنا شد. نتیجه این آشنایی ساخت مشهورترین و بی نظریترین آثار او رقص های مجار است. این آثار بیست و یک گانه که از آثار بومی مجارستان الهام گرفته شده اند، بارها در مجارستان نیز اجرا شده اند.

سه سال بعد در سال 1853 آنها با هم توری را برگزار کردند و برامس در این تور با جوزف یواخیم که یک ویولونیست خبره و نابغه بود و بعدها دوست صمیمیش شد ، آشنا شد.

جوزف یواخیم

برامس و یواخیم مدتی را با هم در گوتینگن گذراندند ، در آنجا برامس شعرهای دانشجویی را یادداشت کرد که بعداً پایه  و اساس اورتور جشنواره آکادمیک او را شکل داد. در همان دوره او اولین سوناتای پیانو خود را نوشت.

در اکتبر 1853 برامس با معرفی نامه ای که از یواخیم گرفته بود به دوسلدورف و به ملاقات خانواده شومان رفت. روبرت شومان بسیار تحت تاثیر ساخته ها و پیانو نوازی برامس جوان که در آن زمان فقط بیست سال سن داشت، قرار گرفت، بطوریکه در مقاله ای در Neue Zeitschrift für Musik ، وی را به عنوان “عقاب جوان” تحسین کرد و افزود که ” «نیروی تازه‌ای به میدان آمده است. او که گهواره‌اش را خدایگانان جمال و جلال پاییده‌اند، نامش یوهانس برامس است و از هامبورگ آمده. هرچند در سکوت و تاریکی به آفرینش دلگرم بوده، آموخته‌ آموزگاری بلندپایه است که سخت‌ترین مراحلِ هنری را به وی آموخته است. به تازگی دوست و استاد بلندمرتبه‌ای مرا با او آشنا کرده است. حتی از چهره‌ او می‌توان دید که او را رسالتی در کار است». “.

 

تعریف ها و نوشته های شومان سبب شد که برامس جوان بسیار زود در سراسر اروپا به شهرت برسد، و همین موضوع باعث شد تا برامس برای اولین بار آثارش را با نام واقعی خود منتشر کند. برامس در لایپزیگ آثار خود را با شماره اپوس‌های ۱ تا ۴، (سونات‌های پیانو شماره ۱ و ۲، شش آهنگ اپوس ۳، اسکرتسو اپوس ۴) را توسط انتشارات برای تکپف و هرتل منتشر کرد. این انتشارات آثار دیگر او مانند «سونات شماره ۳» اپوس ۵ و «شش آهنگ» اپوس ۶ را منتشر می‌کردند. در همین زمان برامس اقدام به رسیتال‌های مختلف و  اجرای آثارش مانند سونات‌های کرد و همزمان با موسیقی‌دانان دیگری مانند فردیناند داویت، ایگناتس مشه‌لس و هکتور برلیوز دیدار کرد.

البته علاوه بر تحسین های روبرت شومان، کمک های کلارا شومان نیز تاثیر بسیاری در رشد و پیشرفت برامس جوان داشت. کلارا شومان از نوازدندگان پیانو نامدار در آن زمان در سراسر اروپا محسوب می شد.

 

در فوریه 1854 روبرت شومان بر اثر مشکلات روحی و روانی اقدام به خودکشی کرد که این مسئله سبب بستری شدن او و در آسایشگاهی در بن شد. زمانی که برامس از این موضوع باخبر شد، برای کمک به خانواده شومان سریع به دوسلدورف رفت. این موضوع سبب صمیمی تر شدن کلارا و برامس و همکاری بیشتر آن ها شد. در این زمان او شاهکارهای اولیه خود را نوشت ، که از آن جمله می توان نسخه اصلی Trio First Piano. را نام برد.

کلارا تا دو روز قبل از مرگ شومان اجازه ملاقات با او را نداشت، اما برامس اجازه ملاقات با او را داشت و به عنوان رابطی بین کلارا و همسرش بود. همین امر سبب شکل گرفتن احساس عمیقی بین برامس و کلارا شد. در ژوئن ۱۸۵۴، برامس یکی از آثار خود با نام «واریاسیون روی یک تم از شومان» اپوس ۹، را به کلارا تقدیم کرد. کلارا نیز در رسیتال‌ها، برنامه‌های موسیقی و سخنرانی‌هایش از فعالیت حرفه‌ای برامس پشتیبانی می‌کرد. برامس به کلارا پیشنهاد ازدواج داد اما او نپذیرفت.

در سال 1863 ، برامس 30 ساله مدیریت سینگ آکادمی (آکادمی آواز) وین را برعهده گرفت. او سال بعد واگنر را ملاقات کرد ، هرچند موفق به ایجاد رابطه ی خوبی با او نشد. برامس همچنین تورهای زیادی برگزار می کرد و به آموزش پیانو نیز مشغول بود. در سال 1869 برامس آخرین سفر خود را به وین انجام داد که مورد حمله ی واگنر در مطبوعات قرار گرفت.

برامس آثار برجسته ی بسیاری را در طول حیات خود از آن جمله قطعات ماندگار برای پیانو مانند سونات، رقض های مجار، راپسودی ها، فانتزی ها، بالادها و والس ها، کنسرتوهای پیانو، کنسرتو ویولون، کوارتت و کویینتت های زهی، چهار سمفونی و لیدهای معروف او که شناخته شده ترین آن “لالایی” خلق کرد.

در سال 1897 برامس بر اثر سرطان درگذشت. آخرین حضور عمومی او در اجرای بزرگترین اثر ارکسترال وی بود: که در آن سمفونی چهارم وی به رهبری هانسریشتر احرا شد. روز تشییع جنازه او ، همه کشتی های هامبورگ به نشانه ی احترام پرچم های خود را تا نیمه میله ی پرچم پایین آوردند.

No Comments

Post A Comment

هنرمندان و دوستداران عزیز موسیقی

با عضویت در خبرنامه آکادمی پیانو سولیست آخرین اخبار ، نت های جدید قطعات و آهنگ ها، و مطالب آموزشی موسیقی را دریافت کنید.

عضویت شما با موفقیت انجام شد.

There was an error while trying to send your request. Please try again.

آکادمی پیانو سولیست will use the information you provide on this form to be in touch with you and to provide updates and marketing.