آکادمی پیانو سولیست | فرم فاتزی در موسیقی
فرم فانتزی در موسیقی فرم فانتزیا در موسیقی
فرم فانتزی، فرم فانتزیا، فانتزیا، فانتزی، فانتزی شوپن، فانتزی باخ،، فانتزی موتزارت آموزش موسیقی، تاریخ موسیقی، فرم شناسی در موسیقی، فرم شناسی
16720
rtl,post-template-default,single,single-post,postid-16720,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-16.1,qode-theme-bridge,wpb-js-composer js-comp-ver-5.4.7,vc_responsive

فرم فانتزی (فانتزیا) در موسیقی

فرم فانتزی (فانتزیا) در موسیقی

فرم فانتزی (فانتزیا) در موسیقی چیست؟

فانتزی اساسا آهنگی است برای موسیقی «سازی». که در قرن شانزدهم به رشد و نمو رسید و از نظر ساخت و پرداخت به ریچرکاره[1] می­ماند، که فرمی است کنترپوانتیک که قبلا به خصوص در ایتالیا به وجود آمده بود. در ایتالیا گابریلی، و وِکّی فانتزی­هایی در آن روزگار ساخته بودند، و در انگلستان ویلیام بِرد فانتزی­هایی برای آنسامبل ویول ساخت، و در فرانسه گی­یّه و دو کورّوا، و در اسپانیا کابه­زوُن فانتزی­هایی تصنیف کرده بودند.

در قرن هفدهم نوازندگان و آهنگسازانی مانند کوپرن، و لِه­بِگ به این گونه فانتزی­ها با پریلودی برای کلاوسن ظرافت و زیبایی بیشتری بخشیدند، و به ان خصوصیات بداهه­نوازی دادند در آلمان نیز، س. شیدت از ریچرکاره­های ایتالیایی و فانتزی­های انگلیسی الهام گرفت و آهنگهایی ساخت، و آهنگساز دیگری به نام یوهان یاکُوب فروُ برگر، فانتزی­هایی به وجود آورد که به کانتزون[2]های «سازی» شباهت داشت.

بعد از مرگ فرسکو بالدی (1964)، استادان ایتالیایی تا قرن هجدهم فانتزی را کنار گذاشتند و بیشتر به سونات و سمفونی روی آوردند. اما یوهان سباستین باخ برعکس به فانتزی علاقه­مند شد و فانتزی­هایی برای اُرگ و کلاوسن در قالب پرلود یا توکّاتا ساخت: (فانتزی در دومینور با شماره 562 – فانتزی کروماتیک و فوگ در رِ مینور با شماره 903). و بعد از باخ آهنگسازانی مانند ویلهلم فریدمَن، و کارل فیلیپ امانوئل باخ، این کار را ادامه دادند، و فانتزی در دست آنها پُر از احساسات و عواطف شد، که از خصوصیات رمانتیک­های بعدی بی­بهره نبود.

و اما بعضی از استادان سبک کلاسیک در فانتزی اثری عمیق به جای گذاشتند و به قولِ آندره هودیر فانتزی به صورت فرعی سوُنات، با ترکیب و اندامی نرم­تر و منعطف­تر درآمد. که فانتزی در دومینور برای پیانو 475. K موتسارت، فانتزی با موومان آهسته و با اجرای کوارتت اپوس 76 شماره 6 هایدن، و سونات به طرز فانتزی اپوسن 27 بتهوون شاهدان این مدعا هستند. شوبرت با فانتزیِ مسافر، برای پیانو اپوس 15، برامس با فانتزی برای پیانو اپوس 116، و مندلسون و شوپن و شومان و لیست نیز فانتزی­هایی ساختند و اصولا آهنگسازان رمانتیک که اصرار داشتند قوانین و قواعد مورد قبول کلاسیک­ها را درهم بشکنند و موسیقی را از قید این قواعد رها سازند به فانتزی غالبا فرم سوناتی نامنظم، یا واریاسیون آزاد می­دادند، در پایان قرن نوزدهم مجموعه­ای از موتیفهای اپرا و اپراکِمیک برای پیانو یا ارکستر کوچک را فانتزی می­نامیدند و آثاری آشفته و بی­نظم در این قالب به وجود آوردند که جذابیت چندانی نداشتند و ارزش و اعتبار نیافتند.

در قرن بیستم آهنگسازانی همانند گابریِل فوُره با فانتزی برای پیانو و ارکستر، و داریوس میلو با فانتزی پاستوُرال برای پیانو و ارکستر، آندره ژولیوه با فانتزی – کاپریس برای فلوت و پیانو، و وان ویلیامز با چند فانتزی، و شونبرگ با فانتزی برای ویولن و پیانو به فانتزی جانی دوباره بخشیدند.

[1] . Ricercare

[2] . Canzone کانتزون یا کنتزوِنتا اصطلاحاتی است که در قرن شانزدهم برای آواز سبک یک صدایی یا بیشتر به کار می­رفت.

 

منبع: آثار کلیدی موسیقی  نویسندگان: ژان ژاک سولی و گی للون ترجمه ی محمد مجلسی

برای امتیاز دادن کلیک کنید
[مجموع: 1 میانگین: 5]
No Comments

Post A Comment

هنرمندان و دوستداران عزیز موسیقی

با عضویت در خبرنامه آکادمی پیانو سولیست آخرین اخبار ، نت های جدید قطعات و آهنگ ها، و مطالب آموزشی موسیقی را دریافت کنید.

عضویت شما با موفقیت انجام شد.

There was an error while trying to send your request. Please try again.

آکادمی پیانو سولیست will use the information you provide on this form to be in touch with you and to provide updates and marketing.